Στην τελική ευθεία για την κορύφωση των κινητοποιήσεών τους βρίσονται οι αγρότες του νομού Λάρισας, καθώς ετοιμάζονται να στήσουν μπλόκα στην εθνική οδό.

   ΑΓΡΟΤΙΚΑ    

agrotes-trakter.jpg

Οι αγρότες παρακολουθούν στενά την εξέλιξη με το θέμα του ασφαλιστικού και αναμένουν τη... σειρά τους |EUROKINISSI/ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΤΖΙΑΡΗΣ

Στην τελική ευθεία για την κορύφωση των κινητοποιήσεών τους βρίσονται οι αγρότες του νομού Λάρισας, καθώς ετοιμάζονται να στήσουν μπλόκα στην εθνική οδό.

Έχει ήδη αποφασιστεί, σε σύσκεψη της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων του νομού Λάρισας, η οποία πραγματοποιήθηκε στα Φάρσαλα, από την ερχόμενη εβδομάδα, στις 15 Ιανουαρίου, να αρχίσουν να βγαίνουν τρακτέρ στις πλατείες των χωριών.

Η έξοδος των τρακτέρ θα γίνει σε συντονισμό και με τις λοιπές Ομοσπονδίες της Θεσσαλίας, προκειμένου να «μετρηθούν» και οι διαθέσιμες δυνάμεις.

Κινητικότητα υπάρχει και από την πλευρά της Συντονιστικής Επιτροπής αγροτών-κτηνοτρόφων Λάρισας, οι οποίοι αύριο το απόγευμα καλούν σε έκτακτη συνεδρίαση στο δημαρχείο Πλατυκάμπου, αγρότες, κτηνοτρόφους και λοιπούς φορείς του πρωτογενούς τομέα προκειμένου να διατυπώσουν τη δική τους πρόταση για τις κινητοποιήσεις, με αφορμή και το πανελλαδικό κάλεσμα των συντονιστικών επιτροπών για συνάντηση στις 14 Ιανουαρίου στην Θεσσαλονίκη στο Βελίδειο, όπου θα ληφθούν και οι τελικές αποφάσεις σχετικά με τις κινητοποιήσεις.

Αν και ακόμη δεν έχουν καθοριστεί ακριβείς ημερομηνίες, κεντρικός στόχος είναι εν συνεχεία το στήσιμο μπλόκων.

Πάντως οι αγρότες παρακολουθούν στενά την εξέλιξη σε σχέση και με το θέμα του ασφαλιστικού, αναμένοντας τη σειρά τους.

Το γενικό σύνθημα πάντως είναι «έξοδος στην εθνική», δηλαδή μπλόκα και στη φάση αυτή προσδιορίζεται ως πιθανή ημερομηνία εξόδου το διήμερο 19 -20 Ιανουαρίου, χωρίς ωστόσο ακόμη οι ημερομηνίες να έχουν οριστικοποιηθεί.

Και τα Τρίκαλα

Δυναμικές κινητοποιήσεις αποφάσισαν σήμερα και οι αγρότες του νόμου Τρικάλων, έπειτα από ευρεία σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα κεντρικού ξενοδοχείου στην πόλη των Τρικάλων.

Η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων «Η Άνοιξη» και αγροτικοί σύλλογοι αποφάσισαν να «βγουν» τα τρακτέρ στις πλατείες των χωριών στις 15 Ιανουαρίου, ενώ αποφασίστηκε να πραγματοποιηθούν συσκέψεις στα χωριά Πηγή, Μεγαλοχώρι, Κεφαλόβρυσο και Φαρκαδόνα για την περαιτέρω κλιμάκωση του αγώνα.

πηγή: http://www.efsyn.gr/arthro/epi-podos-mahis-oi-agrotes

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ασφαλιστικό «ηλεκτροσόκ» για τους αγρότες

Ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για το ασφαλιστικό

Φτώχεια και στην αλληλεγγύη

   ΕΡΓΑΤΙΚΑ    

ergazomenoi_filkeram_jonson.jpg

Το σωματείο εργαζομένων Φιλκεράμ στράφηκε κατά αυτού της ΒΙΟΜΕ αλλά και της κυβέρνησης επειδή το παράλληλο πρόγραμμα παγώνει τον πλειστηριασμό ακίνητου του | ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ ΦΑΝΗ ΤΡΥΨΑΝΗ

Ολοι εργαζόμενοι του ίδιου αφεντικού, αλλά της ΒΙΟΜΕ... παιδιά κατώτερου Θεού; Και όμως, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσαν χθες στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, περίπου αυτό υποστήριξαν οι εκπρόσωποι ανέργων της βιομηχανίας Φιλκεράμ Τζόνσον, συμφερόντων Φιλίππου, όπως και η επίσης πτωχευμένη ΒΙΟΜΕ.

Μόνο που η πρώτη εμφανίζεται ως ιδιοκτήτρια των οικοπέδων όπου βρίσκονται τα εργοστάσια, ενώ η δεύτερη εμφανιζόταν ως... ενοικιάστρια.

Με τη λογική αυτή, η οποία δεν συνάδει και πολύ με εκείνη της αλληλεγγύης, οι εκπρόσωποι των 225 ανέργων της Φιλκεράμ επιτέθηκαν χθες στην «κυβέρνηση Τσίπρα» για το άρθρο 3 του παράλληλου προγράμματος που «παγώνει» τους πλειστηριασμούς ακινήτων τής υπό πτώχευση εταιρείας, προκειμένου να στηριχθεί το αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα της ΒΙΟΜΕ.

Και τι δεν είπε χθες ο πρόεδρος του σωματείου ανέργων της «αδελφής» Φιλκεράμ... Ξεκίνησε με «σχέδιο κυβέρνησης-καταπατητών που είναι μέλη του ΣΥΡΙΖΑ» και κατέληξε να υποστηρίζει πως από τα 25 μέλη που ξεκίνησαν την ΚΟΙΝΣΕΠ της ΒΙΟΜΕ έχουν απομείνει 4-5 οι οποίοι στοχεύουν στην εκποίηση του οικοπέδου, αν αποτύχει το αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα, για να πάρουν κάποια λεφτά...

Δυστυχώς, η φτώχεια φέρνει γκρίνια και αυτό φαίνεται ότι συμβαίνει στην περίπτωση των εκατοντάδων ανέργων που γέννησαν οι μπίζνες της οικογένειας Φιλίππου.

Ανεργοι στρέφονται εναντίον άλλων ανέργων, επικαλούμενοι τις επιλογές του... αφεντικού, να εμφανίζει δηλαδή τα περιουσιακά στοιχεία ως ιδιοκτησία μιας από τις εταιρίες του και την άλλη ως ενοικιάστρια.

ΒΙΟΜΕ- ΑΠΕ ΜΠΕ

«Μας ενόχλησε το άρθρο 3 του παράλληλου προγράμματος γιατί κι εμείς περιμέναμε από το παράλληλο πρόγραμμα να απαλύνουμε τις ζημιές που πάθαμε από τα απανωτά μνημόνια και βλέπουμε ότι τελικά η κυβέρνηση βάζει εμπόδια στη διαδικασία πτώχευσης της εταιρείας», ανέφερε ο πρόεδρος του σωματείου της Φιλκεράμ, Κωνσταντίνος Μάνος.

«Από την αρχή της κρίσης υπάρχουν πάνω από τρεις χιλιάδες επιχειρήσεις που πτώχευσαν, οι περισσότερες έχουν περιουσία και το Δημόσιο είναι πιστωτής στις περισσότερες, αλλά ξαφνικά κατεβαίνει ένα άρθρο που στοχοποιεί τη Φιλκεράμ. Γιατί το κάνουν αυτό; Μήπως επειδή οι καταπατητές ανήκουν στο κόμμα τους;», αναρωτήθηκε στοχοποιώντας τους συνεταιριστές της ΒΙΟΜΕ.

Η Φιλκεράμ πτώχευσε τον Σεπτέμβριο του 2001 ύστερα από 3ετή αρνητική λειτουργία. Οι εργαζόμενοι εξέτασαν τότε δυνατότητες επαναλειτουργίας με κάποιο σχήμα αυτοδιαχείρισης αλλά, όπως λένε, διαπίστωσαν ότι δεν γινόταν και αποδέχτηκαν το μοιραίο, δηλαδή την πτώχευση.

Στόχος τους σήμερα, να περιφρουρήσουν τα περιουσιακά στοιχεία. Οπως λένε, μέχρι σήμερα πουλήθηκε το 70% των κινητών περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης χωρίς να έχουν πάρει ούτε 1 ευρώ, και αυτό γιατί η πτωχευμένη εταιρεία πληρώνει ακόμη ΕΝΦΙΑ στο κράτος, 170 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο!

«Μόνη μας ελπίδα είναι η πώληση του οικοπέδου. Οι μέτοχοι της εταιρείας είχαν άλλες τρεις εταιρείες, μεταξύ των οποίων η ΒΙΟΜΕ. Με την πτώχευση πτώχευσαν και αυτές. Δεν είχαν περιουσιακά στοιχεία όμως και νοίκιαζαν από τη Φιλκεράμ που ήταν μόνη ιδιοκτήτρια των ακινήτων.

»Η ΒΙΟΜΕ απασχολούσε 77 άτομα και κάποιοι αποφάσισαν να την αυτοδιαχειριστούν. Κινήθηκαν και νομικά εναντίον της πτώχευσης της Φιλκεράμ. Ολες οι αγωγές τους ωστόσο κατέπεσαν στα δικαστήρια. Πιστεύουμε ότι αυτή η ντεμέκ προσπάθεια αυτοδιαχείρισης είναι επικοινωνιακό πυροτέχνημα και έχει άλλα κίνητρα από πίσω...», κατήγγειλαν χθες.

Κάποια στιγμή, το σκλήρυναν ακόμη περισσότερο. «Πρόκειται για καταληψίες», είπαν. «Είναι κοινωνική πολιτική να παίρνουμε από κάποιους εργαζομένους και να δίνουμε σε κάποιους άλλους δικούς μας;». Για το επίμαχο οικόπεδο υποστήριξαν ότι η έκταση είναι «ενιαία και αδιαίρετη», σύμφωνα με την Πολεοδομία και μια δικαστική απόφαση Πρωτοδικείου.

«Δεν είμαστε απέναντι σε κανέναν εργαζόμενο, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για μια ευκαιριακή κρυφή επιχειρηματικότητα σε ξένη γη. Θα περιμέναμε από την κυβέρνηση Τσίπρα μια ευαισθησία. Πώς η οικογένεια Φιλίππου ζει και βασιλεύει εις βάρος όλων μας; Ας αγοράσει το ΙΚΑ όλο το οικόπεδο και ας κάνει το οικόπεδο ό,τι θέλει αφού πληρωθούμε.

»Πρέπει να σταματήσει η κωλυσιεργία στη νόμιμη πτωχευτική διαδικασία. Αν δεν ολοκληρωθεί η πτώχευση σε 10 χρόνια, τα ακίνητα επανέρχονται στον πτωχό πρώην βιομήχανο...», είπαν κι έστειλαν μήνυμα σε Τσίπρα, Σκουρλέτη, Σταθάκη, Αντωνοπούλου και Παρασκευόπουλο, ενώ χαρακτηριστικά πρόσθεσαν ότι «θα πάμε σε δυναμικές κινητοποιήσεις διότι δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα παρά μόνο τις αλυσίδες μας».

Νίκος Φωτόπουλος

http://www.efsyn.gr/arthro/ftoheia-kai-stin-allileggyi

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

«Ούτε μια γουλιά» αυτά τα Χριστούγεννα

Η κυβέρνηση και η ΒΙΟ.ΜΕ.

Νίκη για τους συνεταιριστές

Μετά από πέντε χρόνια αποτυχημένης πολιτικής μνημονίων, θα ήταν ίσως περιττό να ειπωθεί ότι το νέο μνημόνιο αποτελεί μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη για τον ελληνικό λαό

 ΤΟ «ΑΡΙΣΤΕΡΟ» ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ 

Το νέο μνημόνιο είναι ένα κείμενο 56 σελίδων που θέτει το πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της Ελλάδας για τα επόμενα χρόνια. Αντιπροσωπεύει το θρίαμβο των δανειστών και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο κ. Σόιμπλε αναδείχθηκε σε σθεναρό υποστηρικτή του στη Γερμανική Βουλή. Το πρόγραμμα του Σόιμπλε εφαρμόζει πλέον η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την αμέριστη συμπαράσταση της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ.  

Μετά από πέντε χρόνια αποτυχημένης πολιτικής μνημονίων, θα ήταν ίσως περιττό να ειπωθεί ότι το νέο μνημόνιο αποτελεί μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη για τον ελληνικό λαό. Δυστυχώς, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που ήρθε στα πράγματα υποσχόμενη την κατάργηση των μνημονίων, υποστηρίζει ότι μπορεί να διαχειριστεί το νέο μνημόνιο με φιλολαϊκό τρόπο. Θα βρει ισοδύναμα μέτρα για να εξισορροπήσει τα χτυπήματα στο λαϊκό εισόδημα, θα συντρίψει τη διαπλοκή, θα πετύχει την ανάπτυξη και θα βελτιώσει τη λειτουργία του κράτους. Θα περιμένει κιόλας την αλλαγή των «συσχετισμών» στην Ευρώπη, ώστε να επέλθει η πολυπόθητη επιστροφή στις παραδοσιακές «αξίες» της Ευρώπης, που τόσο βάρβαρα περιφρόνησε ο νεοφιλελευθερισμός …  

Δεν υπάρχει καμία τέτοια προοπτική. Το νέο μνημόνιο βγαίνει από την ίδια μήτρα με τα δύο προηγούμενα και πάσχει από τις ίδιες δομικές αδυναμίες.  

Συγκεκριμένα:  

α. Είναι υφεσιακό και άρα θα επιβαρύνει την πορεία της ελληνικής οικονομίας.  

β. Στηρίζει τις τράπεζες μέσω νέου δανεισμού του ελληνικού δημοσίου και διαχείρισης των προβληματικών δανείων, χωρίς να μεταρρυθμίζει το τραπεζικό σύστημα με χρηστή δημόσια διαχείριση.  

γ. Δεν έχει αναπτυξιακή δυναμική γιατί δεν συνοδεύεται από επενδυτικό πρόγραμμα, ενώ παράλληλα επιβάλλει δραστικά νεοφιλελεύθερες αλλαγές στην αγορά εργασίας, στα επαγγέλματα, στο εμπόριο και στον παραγωγικό τομέα.  

δ. Επιταχύνει τις ιδιωτικοποιήσεις με όρους αποικιοκρατικούς.  

ε. Αποδέχεται στενή εποπτεία και εξωτερικό θεσμικό έλεγχο που δεν έχουν προηγούμενο στην πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας.  

στ. Αυξάνει σημαντικά το χρέος, χωρίς να προσδιορίζει καθόλου την μελλοντική του πορεία και τις πιθανές επιπτώσεις του.  

Το νέο μνημόνιο στηρίζεται σε οικονομικές θεωρίες με πολύ φτωχά αναπτυξιακά αποτελέσματα όπου εφαρμόστηκαν. Πρόκειται για απόψεις που κυριαρχούν στο ΔΝΤ και στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ, οι οποίες έχουν ένα τεχνοκρατικό μανδύα «επιστημονικότητας» και ακαδημαϊκής αξιοπιστίας. Στην πραγματικότητα είναι ότι πιο κοινότοπο έχει παραχθεί μετά από τρεις αιώνες οικονομικής σκέψης, εξυπηρετεί όμως τα συμφέροντα των μεγάλων δανειστών και ιδίως των τραπεζών.  

Το μνημόνιο δημιουργεί ένα κάκιστο πλαίσιο οικονομικής πολιτικής για τη χώρα μας, που θα αποδειχθεί εν πολλοίς ανεφάρμοστο στους στόχους του. Για να μπει – επιτέλους – η Ελλάδα σε τροχιά ταχύρρυθμης ανάπτυξης με κοινωνική δικαιοσύνη θα πρέπει οπωσδήποτε να απαλλαγεί από τα νέα μνημονιακά δεσμά.    

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΣΥΡΙΖΑ  

Με λίγη περισσότερη λεπτομέρεια, το νέο μνημόνιο έχει τους εξής τέσσερις πυλώνες:  

1. Δημοσιονομική βιωσιμότητα  

Η Ελλάδα θα εφαρμόσει ένα πρόγραμμα αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής με στόχο μεσοπρόθεσμα την επίτευξη μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων, πράγμα που σημαίνει ότι θα αυξηθούν οι φόροι – κυρίως ο ΦΠΑ – και θα μειωθούν οι συντάξεις. Παράλληλα, υποτίθεται ότι θα ληφθούν μέτρα για να περιοριστεί η φοροδιαφυγή. Επίσης, οι δημόσιες δαπάνες θα ελέγχονται εφεξής από το Δημοσιονομικό Συμβούλιο στη βάση του Δημοσιονομικού Συμφώνου, δηλαδή θα υπόκεινται στους αυστηρούς κανόνες λιτότητας της ΕΕ και της ΟΝΕ.  

Αληθεύει βέβαια ότι οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα έχουν μειωθεί σε -0,25% για το 2015, 0,5% για το 2016, 1,75% για το 2017 και 3,5% για το 2018. Είναι όμως απολύτως παραπλανητικό να λέγεται ότι το νέο μνημόνιο αντιπροσωπεύει «ήπια» προσαρμογή. Η κατεύθυνση της δημοσιονομικής πολιτικής παραμένει αναλλοίωτα υφεσιακή και φοροεισπρακτική. Απλώς οι δανειστές αναγνωρίζουν ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι σήμερα εξαιρετικά επισφαλής, καθώς βαδίζουμε προς μεγάλη ύφεση το 2015-6 και άρα είναι αδύνατον να επιτευχθούν οι στόχοι της συμφωνίας της 12ης Ιουλίου. Ελπίζουν δε – χωρίς να μας εξηγούν το γιατί – ότι ο στόχος για το 2018, που παραμένει ουσιαστικά ο ίδιος, θα επιτευχθεί έτσι κι αλλιώς.  

Ο πυρήνας των σκληρών φορολογικών αυξήσεων – κυρίως η αύξηση του ΦΠΑ – που απαιτούσε η συμφωνία της 12ης Ιουλίου στη βάση των προηγούμενων στόχων, έχει ήδη ψηφιστεί από τη Βουλή. Επιπλέον το νέο μνημόνιο δεσμεύει την κυβέρνηση να καταργήσει την επιδότηση στο πετρέλαιο για τους αγρότες το 2015-16, να συλλέξει τον ΕΝΦΙΑ του 2015 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2016 και να αλλάξει αμέσως το καθεστώς συνταγογράφησης στα φάρμακα. Ακόμη η κυβέρνηση θα πρέπει να περάσει συμπληρωματικό προϋπολογισμό για το 2015, να εισαγάγει γρήγορα προϋπολογισμό για το 2016 και να διαμορφώσει μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα για το 2016-19. Τα μέτρα που θα πάρει θα είναι σκληρά και «παραμετρικά» όπως, για παράδειγμα, η αύξηση της φορολογίας των αγροτών στο 20% το 2016 και στο 26% το 2017.  

Η επιβολή υφεσιακών μέτρων και η επιμονή στη σκληρή λιτότητα σε μια κατεστραμμένη οικονομία που περνάει ξανά σε ύφεση το 2015-16 είναι οικονομικός παραλογισμός. Οι στόχοι που θέτει το μνημόνιο θα αποδειχθούν ουσιαστικά ανέφικτοι, δεδομένου μάλιστα ότι η φοροδοτική ικανότητα του πληθυσμού είναι στα όριά της. Είναι μάλιστα πιθανό να υπάρξει επιδείνωση της φοροδιαφυγής, καθώς η φορολογική επιδρομή θα οδηγήσει επιχειρήσεις και νοικοκυριά σε απόγνωση.  

2. Διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας  

Το μνημόνιο επιβάλλει στην Ελλάδα τη λήψη μέτρων ώστε να ενισχυθεί η ρευστότητα και η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών, να αντιμετωπιστούν τα προβληματικά τραπεζικά δάνεια και να βελτιωθεί η διακυβέρνηση του τραπεζικού συστήματος. Για το σκοπό αυτό θα σχηματιστεί αποθεματικό ασφαλείας μέχρι 25 δις ευρώ, μέσω νέου δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου. Τα προβληματικά δάνεια θα αντιμετωπιστούν με αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, αυστηροποιώντας τα κριτήρια για την αναδιάρθρωση και αποπληρωμή χρεών επιχειρήσεων και νοικοκυριών μέχρι τον Μάρτιο του 2016. Οι τράπεζες θα συνεχίσουν να λειτουργούν «βάσει των αρχών της αγοράς».  

Συνεπώς, στον πυρήνα του νέου μνημονίου βρίσκεται μια νέα επιβάρυνση του ελληνικού λαού με χρέη για μια ακόμη «διάσωση» των τραπεζών. Θα γίνει επίσης αυστηρή διαχείριση των προβληματικών δανείων, χωρίς αναφορά σε κοινωνικά κριτήρια. Την ίδια στιγμή το νέο μνημόνιο δεν προτίθεται να επιφέρει καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση στις τράπεζες. Ο τομέας της ελληνικής οικονομίας που έχει ολοκληρωτικά αποτύχει κοστίζοντας δεκάδες δισεκατομμυρίων στον ελληνικό λαό, θα επιδοτηθεί ξανά με τεράστια ποσά, χωρίς να υποβληθεί σε μεταρρύθμιση. Το νέο μνημόνιο μάλιστα διατρανώνει επιθετικά την απαίτηση ότι οι τράπεζες θα πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν «βάσει των αρχών της αγοράς». Τι είδους «αρχές της αγοράς» είναι αυτές που απαιτούν τακτική δημόσια επιχορήγηση, μόνο οι συγγραφείς αυτού του ανεκδιήγητου κειμένου γνωρίζουν …  

3. Ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα και επενδύσεις  

Ο σκληρά νεοφιλελεύθερος χαρακτήρας του νέου μνημονίου φαίνεται ξεκάθαρα στα θέματα ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας. Για να υπάρξει ανάπτυξη, το μνημόνιο επιβάλλει την «επανεξέταση» των υφιστάμενων πλαισίων στην αγορά εργασίας λαμβάνοντας υπ’ όψη τις «βέλτιστες» ευρωπαϊκές πρακτικές. Επιβάλλει επίσης την υιοθέτηση της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ, καθώς και την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και νερού. Επιβάλλει, τέλος, την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων με το σχηματισμό του διαβόητου νέου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων που θα ρευστοποιήσει περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου αξίας 50 δις ευρώ, αξιοποιώντας τα πρώτα 25 δις για να αποπληρωθεί το νέο δάνειο για τις τράπεζες.  

4. Σύγχρονο κράτος και δημόσια διοίκηση  

Τέλος, το νέο μνημόνιο εκτός από νεοφιλελεύθερο περιεχόμενο έχει και νεοαποικιακό χαρακτήρα. Η Ελλάδα αποδέχεται τριετές πρόγραμμα γενικευμένης αλλαγής του κρατικού μηχανισμού υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Θα μεταρρυθμισθεί το ενιαίο μισθολόγιο μέσα στο πλαίσιο της αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής και θα αλλάξουν οι μέθοδοι διορισμού του ανώτερου προσωπικού για να επιτευχθεί η «αποπολιτικοποίηση» του δημοσίου. Θα υπάρξουν επίσης αλλαγές στη Δικαιοσύνη για να επιταχυνθούν και να βελτιωθούν οι διαδικασίες της.  

Οι πυλώνες 3 και 4 εδράζονται στη Συναίνεση της Ουάσινγκτον, δηλαδή στη βασική αντίληψη του ΔΝΤ για την ανάπτυξη εδώ και τρεις δεκαετίες. Υποτίθεται ότι η ανάπτυξη έρχεται με την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και προϊόντων, καθώς και με ιδιωτικοποιήσεις. Η «αγορά» πρέπει να απελευθερωθεί από τα δεσμά του «κράτους», το οποίο πρέπει να αναδιοργανωθεί με τρόπο ώστε να διευκολύνει τις λειτουργίες της αγοράς. Ταυτόχρονα πρέπει να ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό της διαφθοράς, που συνήθως ορίζεται ως «προσοδοθηρία», δηλαδή ως κυνήγι προσόδων από ομάδες με πολιτική και άλλη ισχύ που είναι εις βάρος και της ανάπτυξης και του κοινωνικού συνόλου.  

Η αντίληψη αυτή είναι ότι πιο παρωχημένο και αποτυχημένο υπάρχει στα Οικονομικά της Ανάπτυξης. Η εμπειρία των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών – αλλά και της ιστορίας του καπιταλιστικού συστήματος – δείχνει ότι η ανάπτυξη έρχεται με τη διαμόρφωση δυναμικής σχέσης ανάμεσα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, με συστηματική κινητοποίηση της εθνικής αποταμίευσης για επενδύσεις μέσω ενός υγιούς και ελεγχόμενου πιστωτικού συστήματος, με εκτενείς δημόσιες επενδύσεις και συστηματική κρατική παρέμβαση στην Έρευνα και Τεχνολογία. Όπου ακολουθήθηκαν οι συνταγές της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον τα αποτελέσματα ήταν αποκαρδιωτικά, με χαμηλή και ασταθή ανάπτυξη, χρηματοπιστωτικές φούσκες, επιδείνωση των κοινωνικών διαφορών και φαινόμενα συστηματικής διαφθοράς. Τέτοια δυστυχώς θα είναι και η πορεία της χώρας μας με το νέο μνημόνιο.    

ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ Η ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ  

Πέρα από τις μεγάλες δομικές του αδυναμίες, το νέο μνημόνιο δεν έχει επίσης αναπτυξιακή προοπτική γιατί δεν συνοδεύεται από επενδυτικό πρόγραμμα. Τα 35 δις ευρώ, που κατά κόρον αναφέρονται από την κυβέρνηση, είναι ποσά που ήδη δικαιούται η Ελλάδα από τα κονδύλια των ταμείων της ΕΕ για το 2014-20, η εκταμίευση των οποίων δεν είναι καθόλου σίγουρη και κατά κανόνα απαιτεί και ελληνική συγχρηματοδότηση.  

Παράλληλα, ο νέος δανεισμός θα αυξήσει το δημόσιο χρέος κατά τουλάχιστον 25 δις, ενώ θα μειωθεί το ΑΕΠ λόγω της ύφεσης, φέρνοντας έτσι το λόγο χρέους προς ΑΕΠ πάνω από το 200%. Το μνημόνιο δεν λέει τίποτε για τη βιωσιμότητα αυτού του υπέρογκου χρέους, ούτε και για τον ρόλο του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα στο μέλλον. Η βεβαιότητα της κυβέρνησης ότι θα υπάρξει πραγματική ελάφρυνση του χρέους μέσα στο 2015 δεν έχει βάση.  

Το νέο μνημόνιο είναι ένα οικονομικό τερατούργημα, παρόμοιο αυτών που κατέστρεψαν τη χώρα το 2010-15. Δεν υπάρχει δυνατότητα φιλολαϊκής διαχείρισής του και θα καταστρέψει πολιτικά όποια κυβέρνηση το διαχειριστεί.  

Δυστυχώς για τη χώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε την αντιμνημονιακή στάση που τον έφερε στην κυβέρνηση και προσχώρησε στο μνημονιακό στρατόπεδο. Η Ελλάδα όμως συνεχίζει να έχει απόλυτη ανάγκη αντιμνημονιακής πολιτικής, η οποία βέβαια θα πρέπει να είναι πολύ διαφορετική από αυτή που ο ΣΥΡΙΖΑ διακήρυττε, αλλά δεν εφάρμοσε. Το περιεχόμενό της θα το εξετάσω τις επόμενες μέρες.

______________

Πηγή: costaslapavitsas.blogspot.com

Ένα ευχαριστώ από τις κρατούμενες στις φυλακές Ελεώνα Θήβας για την αλληλεγγύη του «Κόκκινου» 105,5 FM

Αλληλεγγύη  // Ελεώνα Θήβας

Με μια θερμή επιστολή που έφτασε στο σταθμό μας, οι έγκλειστες γυναίκες στον Ελεώνα Θήβας ευχαριστούν όλους όσοι προσέφεραν, μέσα από την καμπάνια του «Κόκκινου», αγαθά με τα οποία μπόρεσαν να καλύψουν τις ανάγκες τους, αλλά και αυτές των φιλοξενούμενων παιδιών τους.   

Το κάλεσμα του σταθμού μας για συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης πραγματοποιήθηκε με αφορμή την έκθεση «Το ταξίδι εκτός» με έργα των έγκλειστων γυναικών, που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο στις εγκαταστάσεις του «Κόκκινου» αλλά και σχετική εκδήλωση. 

Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα, οι πολίτες συγκέντρωσαν χαρτομάντηλα, σαμπουάν, σερβιέτες, αφρόλουτρα, χαρτιά υγείας, μωρομάντηλα, σαπούνια, βαμβάκι, σφουγγάρια, οδοντόβουρτσες, οδοντόκρεμες, μπατονέτες, αποσμητικά, υγρά απορρυπαντικά, σκόνη πλυσίματος, πάνες για τα μωρά, παιδικά αφρόλουτρα, κρέμες περιποίησης μωρών, παιδικά γάλατα, παιδικά σαπούνια, είδη βρεφανάπτυξης, είδη ένδυσης και υπόδησης για τις γυναίκες αλλά και για τα μωρά. Τα αγαθά που συγκεντρώθηκαν παραδόθηκαν στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θήβας, στις 28 Μαΐου 2015. 

Μετά από αυτό, παραλάβαμε την ακόλουθη ευχαριστήρια επιστολή από την κα Νίκη Μουσχή, Κοινωνική Λειτουργό στο Κατάστημα, η οποία μεταφέρει τα συναισθήματα ενθουσιασμού και τη συμπαράσταση που νοιώθουν οι έγκλειστες γυναίκες. Η κα Μουσχή επίσης σημειώνει: 

«Μας έχει συγκινήσει η ευγενική σας δράση, σε ομολογουμένως δύσκολους καιρούς, όπου κάθε πρόσωπο προσπαθεί να καλύψει τις ατομικές του ανάγκες και να περισώσει "τα κεκτημένα". Εσείς, με ανθρωπιστικά ιδεώδη, επικοινωνείτε, συνεργάζεστε, δραστηριοποιήστε και προσφέρετε ανεκτίμητη βοήθεια σε συνανθρώπους που βρίσκονται στο κοινωνικό περιθώριο.

Εκτός από την πρακτική βοήθεια, λαμβάνουμε το μήνυμα ότι υπάρχουν άνθρωποι με πλούτο συναισθημάτων και κοινωνική ευαισθησία που προσφέρουν πολυεπίπεδα σε συνανθρώπους που έχουν ανάγκη. Προσφέρετε θετική ματιά σε συνανθρώπους που η ζωή τους δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα, κι ο κόσμος πραγματικά αλλάζει όταν αλλάζει και η ματιά μας!»

____________________

http://www.stokokkino.gr/article/1000000000012671/Ena-euxaristo-apo-tis-kratoumenes-stis-fulakes-Eleona-THibas-gia-tin-allileggui-sas

Αλληλεγγύη προς την Ελλάδα

Panos Agrianitis

Να τι γράφουν φίλοι από την Ολλανδία

Solidarity with Greece, say NO to European dictatorial politics caused by neoliberalfreemarketjihadism from those who already are disgustingly rich!

Να τι γράφουν φίλοι από την Ολλανδία
Αλληλεγγύη προς την Ελλάδα, λέω όχι στην ευρωπαϊκή δικτατορική πολιτική που προκαλούνται από neoliberalfreemarketjihadism από αυτούς που ήδη είναι αηδιαστικά πλούσιος!

Θεσσαλονίκη: Μεγάλη πορεία ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

     Κινήματα          

Μεγάλη πορεία ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στη Θεσσαλονίκη, η οποία ξεκίνησε από την πλατεία ΧΑΝΘ και κατέληξε στον Λευκό Πύργο. Την πορεία διοργάνωσαν οι Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού.

Σε σχετική ανακοίνωσή τους οι επιτροπές αγώνα τόνιζαν ότι "Η Eldorado Gold συνεχίζει την καταστροφική της εξόρυξη στις Σκουριές στη Χαλκιδική. Είναι απόλυτη ανάγκη να τους σταματήσουμε πριν η καταστροφή γίνει ανεπανόρθωτη. Απαιτούμε να φύγει άμεσα η Eldorado από τον Κάκκαβο. Ζητάμε την άμεση απαλλαγή των 350 διωκόμενων αγωνιστών. Αγωνιζόμαστε για να μην χαθούν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας που κινδυνεύουν από την εξόρυξη χρυσού". Και καλούσαν τους πολίτες της Θεσσαλονίκης "Να μην αφήσουμε την Βόρεια Ελλάδα να καταστραφεί από τους χρυσοθήρες. Να μην αφήσουμε τον καρκίνο να έρθει στα σπίτια μας". Στην μεγάλη πορεία συμμετείχαν με πανό ο Σύλλογος Επαγγελματιών Χαλκιδικής, μελισσοκόμοι, κτηνοτρόφοι και εργαζόμενοι στον τουρισμό, κάτι που δείχνει τη βεβαιότητα ότι παραγωγικές δραστηριότητες θα καταστραφούν αν συνεχιστούν οι εργασίες της εταιρείας. Ακούστηκαν συνθήματα όπως «Δίνουμε αγώνα μην έχετε αυταπάτες, είμαστε αγωνιστές και όχι τρομοκράτες» και «Χωράφια με κυάνιο και αρσενικό, αυτό είναι το κέρδος από τον χρυσό». Οι διαδηλωτές σχημάτισαν το SOS με μεγάλα κλαδιά δέντρων στην αρχή της πορείας, στη ΧΑΝΘ, αλλά και στη συμβολή των οδών Αριστοτέλους με Τσιμισκή. Κατά τη διάρκεια της πορείας, με ΜΑΤ φυλάσσονταν τα γραφεία της «Ελληνικός Χρυσός» στα Λαδάδικα. Τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα δεν έδειξαν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον να καλύψουν μια ακόμα μεγάλη πορεία στη Θεσσαλονίκη ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές. Πληροφορίες και φωτογραφίες από το Alterthess ____________ http://www.stokokkino.gr/article/1000000000006792/THessaloniki-Megali-poreia-enantia-stin-eksoruksi-xrusou-foto

Επιστροφή στη «νέα» Κούβα

Η Anita Snow, δημοσιογράφος στο Associated Press και πρώην ανταποκρίτρια στην Κούβα επί σειρά ετών, επιστρέφει στη χώρα μετά από έξι χρόνια και διηγείται τη σημερινή εμπειρία της. Τι έχει μεσολαβήσει; Η κοινή ανακοίνωση για τη βελτίωση των σχέσεων Κούβας και ΗΠΑ και η επακόλουθη χαλάρωση των εκατέρωθεν περιορισμών που γέννησαν... ελπίδες. Περνώντας από το τελωνείο με μια βαλίτσα αξίας 60 δολαρίων, γεμάτη με ρούχα και ηλεκτρονικά για φίλους, το στομάχι μου σφίχτηκε όταν με πλησίασε μια γυναίκα με πράσινη στολή. Εχοντας υπάρξει ανταποκρίτρια στη χώρα για πολλά έτη και επιστρέφοντας μετά από έξι χρόνια, νόμιζα ότι ήξερα τι επρόκειτο να ακολουθήσει: θα μου έψαχναν τη βαλίτσα οι στρατιώτες, θα με κατσάδιαζαν, μπορεί να μου έβαζαν και κάποιο πρόστιμο. Αντ' αυτού, μου έδωσαν απλώς το πάσο. «Πέρασε, αγάπη μου», μου χαμογέλασε η ένστολη γυναίκα δείχνοντάς μου την έξοδο. «Πήγαινε δεξιά επάνω». Αυτή ήταν η πρώτη ένδειξη της πιο χαλαρής και ελπιδοφόρας ατμόσφαιρας που βρήκα στη διάρκεια της πρόσφατης σύντομης επίσκεψής μου στην Αβάνα, μια αίσθηση που δεν υπήρχε το διάστημα της δεκαετούς θητείας μου εδώ από το 1999 έως το 2009, οπότε κυριαρχούσαν το άγχος και η απομόνωση. Οι μεταρρυθμίσεις που γίνονται υπό την προεδρία του Ραούλ Κάστρο φαίνεται πως μετατρέπουν την Κούβα σταδιακά σε μια νέα χώρα. Οπουδήποτε κι αν πήγα στην Αβάνα, υπήρχαν υψηλές προσδοκίες για ακόμη περισσότερες αλλαγές, ενώ μετά την κοινή ανακοίνωση της 17ης Δεκεμβρίου, οπότε Κούβα και ΗΠΑ δήλωσαν ότι θα έχουν στο εξής καλύτερες σχέσεις, οι Κουβανοί ελπίζουν να αυξηθούν οι αφίξεις Αμερικανών τουριστών στη χώρα τους. Οταν ζούσα εδώ ως Αμερικανίδα δημοσιογράφος, ήμουν υπό στενή παρακολούθηση, ενώ ειδικά τα πρώτα χρόνια επικρατούσε έντονη καχυποψία προς το πρόσωπό μου. Δεν θα ξεχάσω όταν ένας ένστολος πράκτορας απαίτησε να μπει στο διαμέρισμά μου στην Παλιά Αβάνα για να βεβαιωθεί ότι δεν διέθετα την επικίνδυνη συσκευή που λέγεται φαξ. Συγχρόνως, παρόλο που οι δρόμοι της πόλης είχαν λίγη κίνηση και περιορισμένη εμπορική δραστηριότητα, σε κάθε γωνία υπήρχαν μέλη της Εθνικής Επαναστατικής Πολιτοφυλακής, τα οποία ασφαλώς δεν χαμογελούσαν. Ως ξένη με πρόσβαση στο δολάριο, οι συνθήκες ζωής μου ήταν καλύτερες από ό,τι του μέσου Κουβανού. Κανείς όμως δεν μπορούσε να γλιτώσει από όλες τις δυσκολίες που εξακολουθούσαν να υπάρχουν μετά την «ειδική περίοδο» της δεκαετίας του '90 - περίοδο οικονομικής λιτότητας μετά την απώλεια των σοβιετικών επιδοτήσεων. Τα «μπλακ άουτ» διαρκούσαν ώρες, προκαλώντας αϋπνίες και πνιγηρές καλοκαιρινές νύχτες χωρίς κλιματισμό, αλλά και κάνοντας αδύνατο το μπάνιο στα κτίρια όπου ο ηλεκτρισμός ήταν απαραίτητος για να φτάσει το νερό στα διαμερίσματα ή καταστρέφοντας όλα τα τρόφιμα στα ψυγεία. Επίσης, υπήρχαν ελλείψεις σε βασικά αγαθά, όπως στο χαρτί υγείας και στα αυγά. Επιστρέφοντας όμως σήμερα στην Αβάνα, δεν είδα ούτε τις ιερόδουλες (jineteras) που συναντούσες στην παραλιακή Malecοn και στις εισόδους ξενοδοχείων ή ντόπιους να ζητούν λεφτά ή οτιδήποτε άλλο, ούτε όμως και τόση αστυνομία σε κάθε γωνιά του δρόμου. Τα κτίρια της πρωτεύουσας, ορισμένα εκ των οποίων μετρούν περισσότερους από δύο αιώνες ζωής, παραμένουν παραμελημένα, «ζητώντας» ένα χέρι βάψιμο, και σε ορισμένες περιπτώσεις οι προσόψεις καταρρέουν. Επικίνδυνες «συστάδες» μπλεγμένων ηλεκτρικών και τηλεφωνικών καλωδίων εξακολουθούν να διαπερνούν στενά δρομάκια με λακκούβες. Αλλά την ίδια στιγμή τα τουριστικά λεωφορεία παρκάρουν στο ανατολικό άκρο της Malecοn και οι τουρίστες κατακλύζουν τις πλατείες αποικιακής αρχιτεκτονικής της Αβάνας, ενώ σε αντίθεση με το παρελθόν πλέον οι δρόμοι είναι φωταγωγημένοι. Η πλειονότητα των κατοίκων εξακολουθούν να εργάζονται για την κυβέρνηση, κερδίζοντας περί τα 20 δολάρια το μήνα -περίπου το ίδιο ποσό έπαιρναν και έξι χρόνια πριν-, και όλοι λαμβάνουν επιδοτήσεις για φαγητό, στέγαση, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και μετακίνηση. Ορισμένοι προσπαθούν να επιβιώσουν κάνοντας και δεύτερη δουλειά ή ζουν «στα... άκρα» ενισχύοντας το βασικό τους εισόδημα με την πώληση αγαθών που κλέβουν από τους χώρους εργασίας τους ή προϊόντων από αυτά που τους αναλογούν κάθε μήνα για φαγητό. Κουβανοί με δικές τους επιχειρήσεις υποστηρίζουν ότι οι μεταρρυθμίσεις που γίνονται είναι ό,τι πρέπει για να αρχίσουν να ανακάμπτουν. Ο Jean Barrionuebo, για παράδειγμα, που δούλευε παράνομα ως ταξιτζής για έξι χρόνια, προτού καταφέρει να πάρει άδεια τα τελευταία δύο, μου είπε ότι στη συνεχή προσπάθειά του να αποφύγει τα πρόστιμα είχε γίνει αντιπαραγωγικός. «Εμείς οι Κουβανοί θα ήμασταν τρελοί αν δεν θέλαμε να σταματήσει αυτή η σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες», λέει ο ίδιος, ενώ οδηγεί ένα ρωσικής προέλευσης Moskvitch Sedan, το οποίο αγόρασε αφού πούλησε το διαμέρισμα που κληρονόμησε από τους γονείς του. «Αυτή η σύγκρουση διήρκεσε 56 χρόνια και οι Κουβανοί ήταν αυτοί που πλήρωσαν το κόστος». Η βελτίωση των σχέσεων μεταξύ Κούβας και ΗΠΑ έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τόσο για τους Αμερικανούς αξιωματούχους όσο και για τους ακτιβιστές, αλλά οι περισσότεροι Κουβανοί με τους οποίους μίλησα φάνηκε να τους απασχολεί πολύ περισσότερο το θέμα των χρημάτων και της συντήρησης των οικογενειών τους. Και οι περισσότεροι παλιοί  φίλοι και γνωστοί που συνάντησα μου φάνηκε να περνούν καλύτερα -ή τουλάχιστον όχι χειρότερα- από ό,τι πριν. Οι οικονομικές αλλαγές που είδα είναι όλες αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων στις οποίες προχώρησε ο Ραούλ Κάστρο μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον άρρωστο αδερφό του Φιντέλ στις αρχές του 2008. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να δώσει τέλος στο «τουριστικό απαρτχάιντ» που εμπόδιζε τους Κουβανούς να μένουν σε ξενοδοχεία που προορίζονταν για τους ξένους. Στη συνέχεια άρθηκαν οι απαγορεύσεις σχετικά με την πώληση ιδιωτικών κατοικιών και αυτοκινήτων και χορηγήθηκαν άδειες για ιδιωτικά ταξί. Επίσης η κυβέρνηση κατάργησε τη «λευκή κάρτα» που απαιτούνταν για δεκαετίες να βγάζουν οι Κουβανοί ακόμη και για να πάνε διακοπές - επιτρέποντας επιτέλους την ελεύθερη έξοδο από τη χώρα. Η έμπορος επίπλων Elia Rodriguez παρατηρεί ότι οι Κουβανοί έχουν αρχίσει να ενδιαφέρονται περισσότερο για τον εξοπλισμό των χώρων τους. «Ολοι θέλουν να έχουν ωραία σπίτια», λέει η ίδια υποδεχόμενη συγχρόνως μια ομάδα πελατών. Επίσης, συνειδητοποίησε ότι έχουν τρία ολόκληρα χρόνια να περάσουν για έλεγχο επιθεωρητές, που στο παρελθόν «ξεσκόνιζαν» κάθε μήνα περίπου τα βιβλία της επιχείρησης. Οι πρώτες ιδιωτικές επιχειρήσεις που επιτράπηκαν από την κυβέρνηση τη δεκαετία του '90 ήταν μεταξύ άλλων οικογενειακά εστιατόρια, τα λεγόμενα paladars. Ευρισκόμενα μέσα στα σπίτια, σαν καλά κρυμμένα μυστικά, διέθεταν αυστηρά μέχρι 12 καρέκλες και απαγορευόταν διά νόμου να πωλούν σκληρά ποτά και «ακριβά» εδέσματα, όπως γαρίδες, αστακό και μοσχαρίσιο κρέας. Σε ένα από αυτά συνήθιζα να πηγαίνω με τους φίλους μου και να παραγγέλνουμε ένα «jibaro», όπως ήταν η κωδική ονομασία του παράνομου φιλέτου. Σήμερα λειτουργούν στην Αβάνα εκατοντάδες εστιατόρια από ιδιώτες που σερβίρουν οποιοδήποτε φαγητό ή ποτό θέλουν, αρκεί να μπορούν να αποδείξουν ότι το έχουν προμηθευτεί νόμιμα. Μπορούν ακόμη να εξυπηρετούν απεριόριστο αριθμό πελατών και να διαφημίζονται. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 λειτούργησαν επίσης οι πρώτες αγορές αγροτικών προϊόντων, τις τιμές των οποίων όριζαν οι ίδιοι οι προμηθευτές, με βασική προϋπόθεση να εξασφαλίζεται ότι οι άνθρωποι εν μέσω οικονομικής κρίσης θα μπορούσαν να τα αγοράσουν. Πηγαίνοντας ξανά σήμερα στην αγορά της 19ης Οδού, βρήκα λιγότερους προμηθευτές, αλλά μεγαλύτερη ποικιλία: μπρόκολα και κουνουπίδια, γλυκοπατάτες, λάχανα, μελιτζάνες και ξερά φασόλια. Την ίδια στιγμή όμως που τα προϊόντα είναι φθηνά για τους ξένους, εξακολουθούν να είναι ακριβά για τους περισσότερους Κουβανούς, οι οποίοι διαλέγουν προσεκτικά μονάχα τα απολύτως απαραίτητα, όπως λίγα κρεμμύδια και σπιτική σάλτσα τομάτας. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, δεν είναι λίγες οι επιχειρήσεις που έχουν ανοίξει στον ίδιο δρόμο: ένας πάγκος με χυμούς, μια μικρή πιτσαρία, ένα κατάστημα που πουλάει δερμάτινα πορτοφόλια και ρουστίκ μεταλλικές κούπες για καφέ. Επίσης καινούργιοι είναι ο επιδιορθωτής ρολογιών, ο υδραυλικός και ο κλειδαράς. Μέσα στη σκεπαστή αγορά, ο Leonardo Santos, 51 ετών, πουλάει κομματάκια καρύδας για 35 σεντς, ακριβώς κάτω από ένα μπλε πλακάτ που έγραφε «Το όνομά μου είναι Σάντος» στα Αγγλικά, απευθυνόμενο στους Αμερικανούς τουρίστες που περνούν από εκεί.   Ο Radames Betancourt, στα 81 του σήμερα, συνέχισε να κάνει μικρά χαμαλίκια έναντι φιλοδωρήματος. Ο ίδιος, μόλις με αναγνώρισε, μου χαμογέλασε και το πρόσωπό του φωτίστηκε, ενώ δεν παρέλειψε να μου πει πόσο ενθουσιασμένος είναι με την προοπτική της βελτίωσης των σχέσεων Κούβας και ΗΠΑ, και των ολοένα και περισσότερων Αμερικανών που θα καταφτάσουν στο νησί του: «Αφήστε τους να έρθουν. Τόσα χρόνια τούς περιμένουμε». Πηγή: kathimerini.gr